Maskowanie, nazywane także kamuflażem, to proces — często częściowo świadomy, a czasem zupełnie automatyczny — polegający na przyjmowaniu określonej roli lub zachowań po to, by ukrywać pewne aspekty swojej osoby. U osób w spektrum autyzmu maskowanie może dawać poczucie bezpieczeństwa i ochrony przed odrzuceniem, krytyką czy niezrozumieniem. Jednocześnie niesie ono ryzyko utraty kontaktu z własnymi potrzebami. Kiedy ktoś odważy się odmówić, przestając „grać zgodnie z oczekiwaniami”, to tak, jakby nagle zdjął maskę — co bywa trudne i obarczone lękiem.
Czytaj dalej Maskowanie autystyczne – strategia przetrwania czy pułapka?Archiwa tagu: terapia
Style przywiązania – jak uczymy się być w relacji
Przywiązanie nie jest cechą. Jest strategią.
Styl przywiązania to nie „typ osobowości”, nie diagnoza i nie wyrok na całe życie.
To zestaw strategii, których uczymy się bardzo wcześnie, aby utrzymać bliskość z opiekunem i zadbać o własne bezpieczeństwo emocjonalne.
Każde dziecko chce jednego:
być widziane, chronione i ważne.
To, jak próbuje to osiągnąć, zależy od tego, jakie doświadczenia relacyjne były dostępne.
Czytaj dalej Style przywiązania – jak uczymy się być w relacjiZaburzenia opozycyjno-buntownicze: gdy zachowanie dziecka jest wołaniem o pomoc, a nie „buntem dla buntu”
W ostatnich latach diagnoza zaburzeń opozycyjno-buntowniczych (ODD) stała się wyjątkowo częsta, szczególnie u dzieci i nastolatków ze spektrum autyzmu oraz ADHD.
Jednak coraz więcej specjalistów zaczyna podkreślać, że ODD nie jest autonomicznym „zaburzeniem osobowości dziecka”, ale zbiorem objawów, które powstają na skutek przeciążenia, cierpienia, braku wsparcia i chronicznego stresu.
Czytaj dalej Zaburzenia opozycyjno-buntownicze: gdy zachowanie dziecka jest wołaniem o pomoc, a nie „buntem dla buntu”Czy terapia z osobami z zaburzeniami narcystycznymi ma sens?
Wokół zaburzeń narcystycznych narosło wiele mitów. Jeden z najczęstszych brzmi: „Narcyz się nie zmieni”, „narcyzi nie chodzą na terapię” albo „to nieuleczalne”. Takie podejście nie tylko zniechęca osoby, które zmagają się z trudnościami narcystycznymi, ale też odbiera im nadzieję na zmianę. Tymczasem współczesna psychoterapia – i neurobiologia – mówią coś zupełnie innego.
Czytaj dalej Czy terapia z osobami z zaburzeniami narcystycznymi ma sens?Karty Psychoedukacyjne: Spektrum Autyzmu — dla młodzieży i dorosłych
Karty „Spektrum Autyzmu” zostały stworzone jako narzędzie do psychoedukacji osób w spektrum autyzmu oraz ich bliskich, terapeutów i specjalistów. Pomagają lepiej zrozumieć różnorodność doświadczeń autystycznych, nazywać potrzeby oraz budować samoświadomość.
Zestaw opisuje ważne obszary funkcjonowania – od mocnych stron, przez przetwarzanie sensoryczne, po komunikację i regulację emocji.
KARTY ADHD – ZROZUMIEĆ I WSPIERAĆ — dla dzieci i młodzieży
15 kart tematycznych (objawy i cechy ADHD)
1 karta z instrukcją i pomysłami na wykorzystanie
Każda karta przedstawia jedną cechę lub objaw ADHD – np. trudność z koncentracją, impulsywność, nadmierną energię, zapominanie, emocjonalność czy potrzebę ruchu.
Czytaj dalej KARTY ADHD – ZROZUMIEĆ I WSPIERAĆ — dla dzieci i młodzieży„Czego Potrzebuję? — Karty Potrzeb i Strategii”
Karty pomagają dzieciom (i dorosłym, którzy z nimi pracują) zrozumieć związek między emocjami, potrzebami i sposobami działania. Przeznaczone są dla dzieci w wieku powyżej 6 lat, do pracy indywidualnej, grupowej lub rodzinnej (TUS, konsultacje psychologiczne, terapia).Dzięki nim dziecko może odkryć:
czego naprawdę potrzebuje w danej sytuacji,
jakie strategie pomagają tę potrzebę zaspokoić,
a także które zachowania tylko pozornie pomagają, ale nie rozwiązują problemu.
Rozwijają:
- świadomość emocji i potrzeb,
umiejętność samoregulacji,
- kompetencje społeczne i komunikacyjne,
- refleksję nad własnymi reakcjami.
Co w dzieciństwie sprzyja rozwojowi narcystycznych zaburzeń osobowości?
Rozwój narcystycznych zaburzeń osobowości najczęściej wiąże się z określonym typem relacji dziecko–rodzic. Kluczowy problem nie polega na „przesadnym rozpieszczaniu”, ale na głębokiej deprywacji emocjonalnej, ukrytej pod pozorną dbałością czy wysokimi wymaganiami.
Czytaj dalej Co w dzieciństwie sprzyja rozwojowi narcystycznych zaburzeń osobowości?Neuroatypowość a osobowość: kiedy biologia spotyka środowisko
Coraz więcej badań zwraca uwagę na silny związek między neuroatypowością a rozwojem zaburzeń osobowości. Statystyki są jednoznaczne: nawet do 50% osób neuroatypowych spełnia kryteria diagnostyczne co najmniej jednego zaburzenia osobowości, a występowanie tych zaburzeń jest u nich nawet pięciokrotnie częstsze niż w populacji neurotypowej. Zrozumienie, dlaczego tak się dzieje, pozwala lepiej dostrzec, że problem nie leży w samej neuroatypowości, lecz w niedopasowaniu między biologią a oczekiwaniami środowiska.
Czytaj dalej Neuroatypowość a osobowość: kiedy biologia spotyka środowiskoZłość, czy agresja
Poniżej znajduje się przygotowane przeze mnie ćwiczenie pomocne do nauki rozróżniania złości od agresji.