1. Mózg nie widzi świata „takim, jaki jest”

Choć czę­sto wyda­je nam się, że po pro­stu widzi­my i sły­szy­my rze­czy­wi­stość, w rze­czy­wi­sto­ści mózg dzia­ła ina­czej.
Zanim dotrą do nas infor­ma­cje ze zmy­słów, mózg już two­rzy przy­pusz­cze­nia, co za chwi­lę zoba­czy, usły­szy lub poczuje.

Dopie­ro potem porów­nu­je swo­je prze­wi­dy­wa­nia z tym, co fak­tycz­nie docie­ra z otoczenia.

To podej­ście nazy­wa się kodo­wa­niem pre­dyk­cyj­nym i jest jed­nym z naj­le­piej opi­sa­nych mode­li dzia­ła­nia mózgu we współ­cze­snej neu­ro­nau­ce (m.in. w pra­cach Karl Fri­ston).

Czy­taj dalej Jak mózg „prze­wi­du­je” świat – i co to zmie­nia w rela­cjach z inny­mi →