Wywiad przesiewowy – ADHD
Zaznacz odpowiedź i przejdź dalej:
0 – nie dotyczy 1 – czasami 2 – często 3 – bardzo często
Zaznacz odpowiedź i przejdź dalej:
0 – nie dotyczy 1 – czasami 2 – często 3 – bardzo często
Czy dzieci naprawdę uszczęśliwiają drogie zabawki, nowoczesne gadżety, najmodniejsze ubrania i egzotyczne wyjazdy? W świecie, w którym łatwo mierzyć miłość ilością prezentów, coraz częściej umyka to, co dla dziecka jest najważniejsze i najbardziej fundamentalne: bliskość, uwaga i obecność rodzica.
Czytaj dalej Czego naprawdę potrzebują dzieci? O obecności, która daje poczucie, że jestem ważnyRelacje bliskie i styl przywiązania to fundament naszego funkcjonowania społecznego i regulacji emocji — zarówno w dzieciństwie, jak i w dorosłości. Teorie przywiązania Johna Bowlby’ego i Mary Ainsworth pokazują, że jakość wczesnej relacji z opiekunem kształtuje wewnętrzne modele relacji i wpływa na późniejsze funkcjonowanie w związkach i sytuacjach stresowych. W przypadku neuroatypowości, takiej jak autyzm (ASD) i ADHD, relacja między przywiązaniem a doświadczeniem społecznym jest bardziej złożona, ale stopniowo badania odsłaniają ważne zależności.
Czytaj dalej Przywiązanie a neuroatypowość (ASD i ADHD)
Rodzicielstwo dziecka neuroatypowego wymaga uważności na wielu poziomach.
Nie tylko na zachowanie, emocje czy potrzeby sensoryczne, ale także na słowa, które do dziecka kierujemy. Dla dzieci w spektrum autyzmu czy z ADHD słowa dorosłych często mają większą wagę, są odbierane dosłownie, głęboko i zapamiętywane na długo.
To, co mówimy, może regulować.
Ale może też przeciążać, zawstydzać i zwiększać napięcie.

W ostatnich latach diagnoza zaburzeń opozycyjno-buntowniczych (ODD) stała się wyjątkowo częsta, szczególnie u dzieci i nastolatków ze spektrum autyzmu oraz ADHD.
Jednak coraz więcej specjalistów zaczyna podkreślać, że ODD nie jest autonomicznym „zaburzeniem osobowości dziecka”, ale zbiorem objawów, które powstają na skutek przeciążenia, cierpienia, braku wsparcia i chronicznego stresu.
Czytaj dalej Zaburzenia opozycyjno-buntownicze: gdy zachowanie dziecka jest wołaniem o pomoc, a nie „buntem dla buntu”
Karty „Spektrum Autyzmu” zostały stworzone jako narzędzie do psychoedukacji osób w spektrum autyzmu oraz ich bliskich, terapeutów i specjalistów. Pomagają lepiej zrozumieć różnorodność doświadczeń autystycznych, nazywać potrzeby oraz budować samoświadomość.
Zestaw opisuje ważne obszary funkcjonowania – od mocnych stron, przez przetwarzanie sensoryczne, po komunikację i regulację emocji.
15 kart tematycznych (objawy i cechy ADHD)
1 karta z instrukcją i pomysłami na wykorzystanie
Każda karta przedstawia jedną cechę lub objaw ADHD – np. trudność z koncentracją, impulsywność, nadmierną energię, zapominanie, emocjonalność czy potrzebę ruchu.
Czytaj dalej KARTY ADHD – ZROZUMIEĆ I WSPIERAĆ — dla dzieci i młodzieży
Karty pomagają dzieciom (i dorosłym, którzy z nimi pracują) zrozumieć związek między emocjami, potrzebami i sposobami działania. Przeznaczone są dla dzieci w wieku powyżej 6 lat, do pracy indywidualnej, grupowej lub rodzinnej (TUS, konsultacje psychologiczne, terapia).Dzięki nim dziecko może odkryć:
czego naprawdę potrzebuje w danej sytuacji,
jakie strategie pomagają tę potrzebę zaspokoić,
a także które zachowania tylko pozornie pomagają, ale nie rozwiązują problemu.
Rozwijają:
- świadomość emocji i potrzeb,
umiejętność samoregulacji,
- kompetencje społeczne i komunikacyjne,
- refleksję nad własnymi reakcjami.
W sytuacjach silnego stresu każdy człowiek może odczuwać trudności z regulacją emocji. Jednak u części osób autystycznych takie przeciążenie przebiega inaczej – szybciej, intensywniej i bardziej gwałtownie. Nie wynika to z braku „silnej woli”, lecz z odmiennie funkcjonującego układu nerwowego. Zrozumienie tego mechanizmu pozwala na lepsze towarzyszenie, wspieranie i zapobieganie podobnym kryzysom.
Czytaj dalej Czym jest meltdown? Neurobiologiczne spojrzenie na przeciążenie i utratę regulacjiPsychoedukacja jest jednym z najważniejszych elementów pracy z osobami neuroatypowymi — zarówno w gabinecie terapeutycznym, jak i w ramach wsparcia rodziny czy szkoły. Jednak aby była skuteczna, musi być dopasowana, elastyczna, motywująca i realistyczna.
Czytaj dalej Skuteczna psychoedukacja w neuroróżnorodności: jak pomagać, żeby naprawdę pomagać